Poemas

Echar más de menos

 Las tardes calladas sin tiempo en la parte de atrás, allí, en el patio del limonero, donde me decías las palabras justas y se mezclaban con el aroma frío de los primeros jazmines que me valieron entonces, ayer, hoy, mañana. Las miradas vacías sin su dirección, todas alrededor de su nada espléndida, (envíos presos sin …

Echar más de menos Llegeix més »

Pasado kamikaze

Hoy ya no me dirijo kamikaze a quien vociferaba sin pausa. Cuento con que la que está ahí, ahora, detrás de esta página, la que vuela tan bajo y sigilosa como para poder y querer verme es tan amiga y rehén de su noche como mis flirteos esclavos  del alba, como mis próximos piropos bañados …

Pasado kamikaze Llegeix més »

Resaca

La resaca de anteayer te salvará hoy de ser lo último que piense, de ver a las claras que  la última apuesta, por supuesto, la perdí, que renqueo, y ya no me resigno, cada día nuevo como el primero, a desnudarme a cada paso. Tú, salvada, yo, sobrevivido; tú, contenida, yo, extremo; tú, sentido, yo, …

Resaca Llegeix més »

Eco

Siento el eco roto, voraz y rítmico de mi palabra encendida, tiritando, maltratada y desconchada por sus venas de firme espato y en su cadencia, querencia desatada y sin estrépito, sin memoria. No fue bastante, lo nuestro, pobres ignorantes, con querernos, y aprender que sí, que  es así, como en todos y cada uno de …

Eco Llegeix més »

Desórdenes.

Te desordeno en cajas de cartón que lleno a destiempo en  últimos minutos de esta, tu enésima despedida, en consejos recurrentes sin su perfecta mordaza elíptica, en los daños colaterales de tus piropos desacompasados, en instrucciones sin seguir más que por su peripuesto final, en secretos que no me asustan ni me empolvan de su …

Desórdenes. Llegeix més »

Cuentos chinos.

Como todos, y digo todos, y cada uno  de los cuentos, (y éste no lo convertiremos en nuevo mártir de su género) que acaban por donde no quieren  volver empezar, éste debí empezarlo por su último y leso final, por su ruina  de alegrías, por su recua de pobrezas, por su renuncia de sinos, por …

Cuentos chinos. Llegeix més »

Fondo de armario

No puedo ni debo pasar por alto, de dónde viene ese canto de sirena varada en la noche y  que, tan ágil, se mueve sin su luna. No quiero tampoco arrancarle a  jirones su mirada por partes, sus descaradas señales y, ni por asomo, aceptar sin pestañear el cobijo cabizbajo de su trémulo pulso. Concluyendo, …

Fondo de armario Llegeix més »

Ya sé

Ya sé, mea culpa, lo admito. He sido yo el que, torpe, ciego,  ávido e inquieto, ha confundido tu biografía con un mensaje del destino, tu corazón con la verdad, tus pasos con mi discurso, tus ojos con el fondo de  ropa sucia de este mar, tus caderas diapasónicas con mi rumbo hipnotizado, tu boca …

Ya sé Llegeix més »

Grados

La experiencia y lo que no es la experiencia me dicen que ni tus besos ni tu miradas son ya tuyas absolutamente.   Parte de ellos  son  ya míos. No me los quita nadie. Ni yo mismo, aunque quisiese. Ya forman parte de un elenco de  fantasmas vivos en mi bolsillo de ayeres secos, en …

Grados Llegeix més »

Ambigüedad.

No dejas de sorprenderme. Sin tan siquiera dejar de mirarme a los ojos, me quitas la ropa sin necesidad de nadar, me desmontas sin piedad pero sabes retirarte a tiempo. Eres un artista bailando este tango mal traído, esta balada sin fondo, estos pasos para no sentirse perdido.

Desfilada de temps

Ens  presentà. Dimarts? Dimecres? Potser, dijous de vesprada. Em llançares un parell de mirades. No tan letals com les altres que més tard, inevitablement, anaren succeint-se. Ens caiguérem bé encara que, per descomptat, ho amagàvem. Haguérem mort per guardar aquest secret. Plovia tan intensament que encara note aquelles gotes relliscant-se per aquella transparència opaca. Difícilment …

Desfilada de temps Llegeix més »

Islandia.

¿Qué os parece, compañeros, si detrás o más allá de esta artificial sonrisa sin elegancia ni beneficio de meros políticos cadáver y ripios de sal mal refinada, ponemos un poco de sencilla cordura? ¿Qué me decís (o explicadme brevemente) de lo que nos está pasando (aunque no esté ocurriendo), de lo que se está incendiando …

Islandia. Llegeix més »

No quiero.

No quiero ser crisálida de mis cenizas ni de  mis sombras extraviadas. No. No quiero representar, ni por asomo, más que el cascarón de mi papel. Nada más lejos. No he querido entusiasmar a este  escuchimizado público. Nunca. No quiero que vayas y vengas y además incluso te hagas la santa. Ni se te ocurra. …

No quiero. Llegeix més »

Corazonada.

Tengo y mastico la sensación y la corazonada de que si no consigo peinar solo estos lodos nunca entenderé la luz que se desprende, decidida, de cada palabra única de tu boca y tu mirada aciagas en su voz distraída, ciertas de subterfugio y completamente negadas de la querencia de la lluvia de tus díscolas …

Corazonada. Llegeix més »

Reencuentro.

Te encuentro entre  estas sombras veladas y apenas crédulas de pino, gaditanas, aciculadas y mordaces, de memoria, lance y gesto casi crueles y selectivos, en esta serena carretera tan fecunda de sueños estremecidos, de maletas resueltas sin polvo de camino cargadas de recuerdos, de cuerpos pendulares y desnudos jugando con la inocencia otorgada por la …

Reencuentro. Llegeix més »

Viajar en el tiempo.

EL olor a incienso de sándalo me trajo tu eterna sonrisa a este inminente primerísimo plano, casi un soñado plano de detalle. Tus dedos entrelazados e intranquilos de olvido entre estos intactos recuerdos ayudan a incendiar de voces esta fotografía soñada por su polvo. Desciende la intensidad. Lloras. ¿Lloras? No quiero. No te quiero. No …

Viajar en el tiempo. Llegeix més »

Scroll to Top